24 Kasım 2011 Perşembe

Avrupadaki dostlarımız !

1- İsviçre'de bir alış-veriş merkezi

Bu postu Keşkül'ün '' Avrupa'da dostlarımız ne durumda,bizden farklı olarak ne gibi haklara sahipler ? '' sorusu üzerine hazırladım :)
İlk fotoğrafta görüldüğü üzere Avrupa evcil hayvanla yaşama konusunda bizden fersah fersah ileride.
İnsanlar kuyruklu dostlarıyla cafelere,alış veriş merkezlerine kısacası gıda satışı yapılan marketler haricinde her yere özgürce girebiliyorlar. Toplu taşıma araçlarından yararlanabiliyorlar. Buralarda dostlarına ne aşırı ilgi gösteriliyor ne de '' köpek giremez! '' şeklinde uyarılıyorlar. Demem o ki köpek insanın dostudur o halde çevreye rahatsızlık vermediği sürece insan - köpek  birlikteliği normaldir.
Siz kuyruklu dostlarımızın dostları  için pek çok fotoğraf çektim. Bakmak ister misiniz?


2- Fransa 'da bir sarman 
Bu kedicik sanırım dükkan bekçisi,fotoğrafı sabahın erken saatlerinde çektim.Burası bir hediyelik eşya dükkanı ,dükkan henüz açılmamıştı ve kedicik tüm gece yalnız kalmaktan sıkılmış olmalı ki bana çok ilgi gösterdi. 



Köpekler insanların en iyi dostudur.


 Espriyi ben çok tuttum; Burası bir mandıranın girişi ve siz içeri girerken köpeğinizi buraya bağlıyorsunuz.

Sahilde uzun yürüyüş için en uyumlu arkadaş !




Küçük sabırsız ,oyuncu Terrier !


Ne kadar önemli,Sevgili Begonvilli Ev'in başına geleni anımsarsınız. Köpeğinizi tasmasız dolaştırmayın !


Çocukluğumun unutulmaz filmlerininden  Lassie'nin kahraman köpeği Collie ; ırkının güzel ,zarif bir temsilcisi. Bakar mısınız,ne kadar hoş bir köpek !
Uygar bir dünyada sevgili kuyruklu dostlarımız ve onların dostlarıyla mutlu ve özgürce yaşama dileklerimizle...

7 yorum:

  1. Türkiye de ise arabanız yoksa yavrularınızı veterinere bile götüremiyorsunuz. Ben taşıma sepetlerinde olduklarında kedilerin alındığını sanıyordum ama metrobüs ya da belediye otobüsü şoförleri mutlaka arıza çıkarıyormuş. Geçen gün kuzenim dert yandı her seferinde otobüsten atılmaktan bıktım dedi. Zaten kilit altında olan bir kedi kime ne yapabilir allahaşkına. Ki kilit altında olmadıklarında napıyorlar sanki. Çok yolumuz var. Belki ileride daha güzel olur her şey. Biz görür müyüz bilmem.

    YanıtlayınSil
  2. Heidi sevgili dostum,umarım biz de çağdaş ülkelerde olduğu gibi kuyruklu dostlarımızın horlanmadığı günleri görürüz...

    YanıtlayınSil
  3. Sevgili colette,
    yukarıdaki gönderiyle ilgisi yok ama... bu güzel gününüzü kutlamak istedim :)
    İyi ki sizler varsınız.

    YanıtlayınSil
  4. Ne kadar güzel fotoğraflar çekmişsiniz. Güzelliklerine bakmaya doyamadım. Hayvanları çok seviyorum.
    Ayrıca ben de öğretmenler gününüzü içten sevgimle ve saygılarımla kutlarım.

    YanıtlayınSil
  5. Sevgili Colette Hanımefendi !
    Sormayın, benim de çok yaralı olduğum bir konuya çok güzel bahis açmışsınız örnekleyerek.
    Bulunduğum yerde bizim milletten bir tane hayvan sevene denk gelmedim. Çocuğun önünde kedi tekmeleyen hanımefendiler mi istersiniz. Köpek görünce titreyip ağlama krizine giren kadınlar mı.. daha neler sayayım. Oysa yabancıların büyük çoğunluğu ailece çarşıda yürürken kedi görürler durup severler, köpek görüp sarmaş dolaş olurlar. Bir arkadaşın cam eşya dükkanı vardı. Dükkanında da kedisi. Bir kere kendim şahit oldum, dükkanda, anne kız, teyze üçlüsü. El kadar kediyi görünce ciyak ciyak bağırmaya başlayıp ürkmüş sütçü beygiri gibi dükkanı mahvettilerdi.
    Offf, off daha neler neler var.
    Yıllarca Fransada yaşadım. Kedisi olmayan kitapçı dükkanı yok gibidir. Ben restaurant daki boş masanın altında yatan restaurant kedisi rahatsız olmasın diye o boş masaya müşteri almayan restaurant sahibesi insanlar gördüm.
    İşte alın İstanbul da kaç kere yaşadığım olayı Heidi anlatmış. Kutunun içinde yavru kedi var diye kaç kere bende otobüsten atıldım. Müslümanız ya biz..,
    Sevgilerimle....

    YanıtlayınSil
  6. Ares'ten önceki köpeğim bir collie idi.Çok akıllı ve eğitimliydi ama biz eğitimsizdik :)

    YanıtlayınSil
  7. Sevgili Asortik Krep ilkler maalesef öyle oldu ama onları da çok sevdik ve sıcak bir aile ortamında büyüttük. Benim ilk köpeğim 14 yaşına 1 ay kala öldüğünde o kadar ağladım ki :(

    YanıtlayınSil