11 Mart 2013 Pazartesi
7 Mart 2013 Perşembe
Mahallemizin kedileri!
Süzme Karapati Hanımefendi
Kardeşi ölünce bizim kış bahçesine terfi etti . Gördüğünüz gibi çok mutlu,çok şımarık bir çocuk!
Kardeşi ölünce bizim kış bahçesine terfi etti . Gördüğünüz gibi çok mutlu,çok şımarık bir çocuk!
Karamel komşumuzun kedisi.
Komşumuz bu güzeller güzeli kıza bahçesinde bakıyor . Oldukça güzel ve havalı bir hanımdır kendileri.
Mutlu Süzme
Bizim Süzme'nin hikayesini biliyorsunuz artık. Kömür'ün kızlarından biri...
Buncağız kardeşiyle mutlu mesut yaşar giderken bizim Kiev seyahatine çıktığımız gün kardeşi -nasıl olduysa artık - bahçe kapımızın önünde dikkatsiz bir sürücü tarafından ezilmiş. Çok üzüldük ama en çok oğlum etkilendi. Zira evdeki kedi kalabalığından dolayı kesinlikle eve alamam diye direttiğim kediyi "yalnız kaldı,üşür korkar " bahanesiyle eve aldı. Ben hala karşıyım ve ona yuva bulma umudumu kaybetmedim. Facebookta hemen her gün yayın yapıyorum ama hala arayıp soran yok :( Oysa sizi daha karşıdan görünce mır mır mırlamaya başlayan benim kızların aksine ne bulursa yiyen ,oldukça sağlıklı ve oyuncu bir kedi. Neyse kısmet artık!
Buncağızın hikayesi de malum. Sitedeki bir komşumun sokağa attığı zavallı tek gözü kör İran kedisi. İnsafsız bari kısırlaştırsaymış . Baktım erkek kediler peşini bırakmıyor geçen hafta operasyonunu yaptırdım,tüylerini taradık,temizledik bir de tasma taktık boynuna,nasıl mutlu oldu anlatamam. Veteriner kliniğinde kaldığı sürede o kadar mutlu ve huzurluymuş ki biz de anladık " ne olursa olsun bir yuvası olsun "istiyor. Kışın geceleri bizim evin girişine almıştım böylece hasta olmadan atlatabildi ama ne güzel olur onun da sıcak bir yuvası olsa değil mi?
Bizim küçük hanım da bunca kediden rahatsız . Bahçe katına neredeyse hiç inmiyor. Yaz gelince işim daha da zorlaşacak gibi...
Ahhh! Bahar gelsin artık! Mart çabucak gitsin ama :) Mahallede kısırlaştıramadığım yığınla dişi var daha. Garibanlar kaçmaktan delikanlılar da kovalamaktan helak oldular !
Bu günlük bu kadar. Kısa süre sonra mahallemizin diğer kedilerini tanıtacağım - tabii yakalayıp da güzel fotoğraflarını çekebilirsem !-
Bekleriz efenim!
Sevgiler!!!
26 Ocak 2013 Cumartesi
Ne yapacağım ben şimdi sizinle?
Bizim bahçeyi ziyarete gelen erkek kedi nüfusu çoğalınca annelerini mecburen kısırlaştırma operasyonu için veterinere bıraktım.
4 aylık koskocaman kızlar oldunuz. Anneniz size hamile kalıp da bana sığındığında sizden bir kaç ay büyüktü :(
Hala başınızın çaresine bakamıyorsunuz.Ahhh zamane kızları ahhh!
Akşam hava soğuk ve yağmurluydu,bahçede korunaklı yuvalarını bırakıp sarmaşığa tırmanarak 2. katın balkonuna çıkmışlar. Haydi uyu uyuyabilirsen.
Aldık içeri mecburen ama bu evde kalamanız olanaksız çocuklar ,artık evin kontenjanı doldu.
Baksanıza sıcacık kalorifer ve bir battaniye karnını yaş mamayla tıka basa doyurmuş şu iki yaramazı nasıl da mutlu etmiş...
Artık dışarıda kalamazlar. Rahata ve hazır mamaya alıştılar. Tüm gün bahçede neşe içinde oynuyorlar bizi çok eğlendiriyorlar.Eminim gittikleri eve de neşe verecekler!
Lütfen paylaşalım ve bu iki kıza sıcak birer yuva bulalım!
15 Ocak 2013 Salı
We are the family / Biz bir aileyiz
Bu fotoğraf sizde hangi şarkıyı söyleme isteği uyandırıyor ?
Bende We are the family 'i...
Sevgili Nurdan hanım'a da Biz Mihriban Aileyiz filmini anımsatmış :)
http://www.youtube.com/watch?v=zoe7dVLvRVM
Katkısı için can dosta çok çok teşekkürler...
Sıpalar özellikle sabahları öyle şirin oluyorlar ki anlatamam.
Mutfak penceresine gelip pata pata cama vuruyorlar ailece. Akşamdan doldurduğum tabakları boşalmış olduğundan
" heyyy kadın bizim mamalar gecikti,işi gücü bırak bize bak ! " dercesine.
Hala birarada geziyorlar,birlikte yatıp birlikte oynuyorlar. Hani kediler 2 aydan sonra yavrularını tanımazlardı ? YALAN!
Bunlar harika bir aile!
Mutlu bir gün dileriz hepimiz hepinize!
11 Ocak 2013 Cuma
Öyle Bir Geçer Zaman ki...
Biz büyüdük kocaman kocaman kızlar olduk.
Çok şirin ,çok hareketli ,yaramaz ve de -çok şükür- sağlıklıyız !
Sokaklarda yaşam savaşı veren kardeşlerimize göre kat kat şanslıyız. Sabah akşam kuru ve yaş mama yiyebiliyoruz,bahçede olsak da korunaklı yuvamız var. Kocaman olduk ama annemizden hiç ayrılmadık,bahçeden dışarı çıkmak şöyle dursun arka bahçeden ön bahçeye bile geçmedik daha.
Tekiriz ya kimse bizi istemedi,bu da pek umurumuzda değil doğrusu;burada aradığımız her şey var!
Yalnız yaz gelince evdekiler bahçeye çıkmaya başlayınca sorun olacakmışız . Zira annemizden ne gördüysek biz de aynısını yapıyoruz,Keşkül'e Küdük'e hiç tahammül edemiyoruz. Annem Keşkül'ü her gördüğünde pata küte dövüyor,kaç defa burnunu kanattı. Keşkül'ün annesi olduğunu tahmin ettiğimiz kadın çok üzüldü ," ne yapacağım ben sizinle ? " diyor. Bizim hiç suçumuz yok ki annemiz ne öğrettiyse biz de onu yapıyoruz.
İnsanlara ne kadar yakınsak köpeklere de o kadar uzağız.
Bizi evinize, bahçenize alır mısınız?
31 Aralık 2012 Pazartesi
11 Aralık 2012 Salı
KEDİLER VE İNSANLAR
Kediler insanlar gibidir. Hiçbirinin huyu diğerine benzemez. Onlar hakkında genelleme yapmak abesle iştigaldir ve kedileri hiç mi hiç tanımadığınızı açık etmenin bir başka yoludur.
Siz iyisi mi cümlenize" kediler "diye başlamayın ,"benim kedim "diye başlayın!
Hayatıma pek çok kedi dahil oldu şimdiye kadar. Kimi uzun kaldı kimi kısacık. Hep terkedilen ben oldum ve arkalarından gözyaşı döktüm.
Onlarla yaşamaya başladınız mı bağımlılık yaparlar, kedisiz kalırsanız şayet bir gün , hayatınızda kocaman bir boşluk olacaktır .
Onlar insanlar gibidir dedim ya ,kimileri defolu çıkar . Seversiniz asla karşılık vermez. Kim bana" ben onu böyle kabullendim " derse yalan ! Ya da sıcacık yüreğiyle size tüm sevgisini veren bir kedinin insanı olamadığınız için bu ayrıcalığın ne anlama geldiğini bilmiyorsunuz demektir. Ben kedinin sevgime kendince karşılık verenini severim. Hepsini sevmek zorunda değilim. Bütün insanları seviyor muyum ki ?
Siyah-beyaz kedileri diğerlerine göre biraz daha fazla severdim eskiden. Bu da tamamen Archie'nin yüzündendi. Koca kafalı Panda kılıklı melek oğlum Archie'm...
Sonra hayatıma bu Küdük denilen saf ,iyi niyetli ,şirin mi şirin kedi girdi. O kadar iyi kalpli ve o kadar sevecen ki bembeyaz oluşunu umursamıyorum artık :) Ne yapalım siyah - beyaz olmasa da olur!
Tekir kız Tagaddi asla benim kedim olmadı. O eşimin ve -hatta burada bizimleyse- oğlumun kedisi olmayı tercih etti. Onlara gösterdiği şevkati benden esirgedi,tüm pis işlerini ben yaptığım halde.
Bahçe kedileri bana daha meyilliler çünkü onları ben besliyorum ve başlarını okşayıp iki çift laf ediyorum onlara. Eşimle pek araları yok ... Kömür hanım kendini sevdirmeye meraklı ama yavruları hiç öyle görünmüyorlar . Ben de pek dert etmiyorum doğrusu ,ortalık tekir kediden geçilmezken yuva bulma şansları olmayan bu zavallılar insanlara yaklaşmayarak sokakta yaşama şanslarını arttırıyorlar. Şimdilik bahçe sınırlarını hiç aşmadılar ama bir gün nasıl olsa o da olacak .
Kedi insanı olmak da emek ister hani. Bazıları size o kadar bağlanır ki siz olmadan yemek yemez ,uzun süre ayrı kalırsanız hasta olur. -Ya da siz onsuz olmadığınız için suçu onun üstüne atarsınız- Aklınıza esince seyahate çıkamaz,onu kimselere emanet edemezsiniz. Hatta o olmadan uyuyamazsınız bile. Hangi kedi mamasının kediler için daha iyi olduğu konusunu ana haber bülteninde işitseniz şaşırmayacak duruma gelirsiniz.
Küdük evde gün içinde bile 3-5 saatten fazla yalnız kalmayı sevmez. Dışarıdan geldiğimde daha anahtarı cebimden çıkarmadan onun sıkıntıdan patlamış bir şekilde acı acı miyavladığını duyarım. Hatta Keşkül'den önce o karşılar kapıda beni. Bir köpek gibidir ;çağırınca gelir ve evde- uyuklamadığı her dakika- beni gölge gibi takip eder. Öyle güzel kokar ki onu durup durup öperim . Hiç sesini çıkarmaz ,kaçmaya yeltenmez. Tagaddi'yi örneğin sadece uyku sersemiyken öpüp sevebilirim. O da azıcık !
Uzun sözün kısası benim kedilerim bir alemdir. Sizinkiler de öyledir mutlaka ama burası benim oyun alanım. Ben yazdım siz okudunuz. Siz de paylaşın bloğunuzda biz de okuyalım değil mi ama ?
Bu günlük bu kadar ,
Kalın sağlıcakla!
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
