21 Aralık 2010 Salı

İNSANLARA DERS OLSUN



Ortak bir dilde  anlaşamayan,aynı ülkede yaşayıp çalışan,eğitim gören ama hiçbir şeyi paylaşamayan insanlara ders olsun.Yoksa sözümüz barış içinde yaşayıp gidenlere değildir.Biz siyasetten anlamayız,insanları ''öteki beriki ''diye ayırmayız,yiyebileceğimizden fazlası için kavga etmeyiz,aynı havayı suyu kardeşçe paylaşırız.Lütfen artık kavga eden hiçbir konuda uzlaşamayan insanlar gördüğünüzde  ''kedi köpek gibiler''demeyin.
Yaladık sizi...

COLETTE KİMDİR?


O bizim 13 yıl 11 ay birlikte yaşadığımız ilk göz ağrımız ,huysuz ama ölümüne sadık,bir Kangal kadar yürekli kızımızdı.Oğlum onunla büyüdü,hayatımıza bir şekilde dahil olan herkesin onunla mutlaka anısı vardır.Bir arkadaşımın söylediği gibi''ben Nilgün'ü Coletsiz düşünemiyorum''neredeyse her anım onunla geçerdi.Hayatınızda -eğer dostluğunu kazanabilirseniz-hiç kimse sizi onun gibi karşılamaz,hiç kimse sizi onun gibi sevemezdi...Hiç yemek seçmez ,sebze meyve ne bulursa kıtır kıtır yer'' daha yok mu?''bakışlarıyla vicdan sömürüsü yapardı.Nereye gittiğini bilemediğiz onca abur cubura rağmen her zaman manken gibi incecik olmayı  nasıl başarırdı hala çözülemedi.
Huysuzdu evet 15.katta oturmamıza rağmen duyduğu köpek havlaması ve faytondaki atların nal şıkırtıları onu çıldırtır,yazlıkta kapımızın önünden kedi ,köpek hatta insan geçirmezdi.''Hayır''''çok ayıp''sözcüklerinin ne anlama geldiğini öğrenmeye ömrü yetmedi.
Onu çok sevdik ,hatta bir çok insan köpek sevmeyi onunla öğrendi.Hastalandı ve ne yapılması gerekiyorsa yapıldı.İleri yaşına rağmen operasyonu atlattı hatta o akşam 3 kalem pirzola ,bir dilim pastayı afiyetle midesine indirdi(veterinerimizi şaşkına uğratarak)Hastalık tüm vücudunu sarınca bizi terketti melek oldu...Yaşasaydı Keşkül,Küdük ve Tagaddi asla bizimle olamazdı çok kıskançtı çünkü.Onu çok özlüyorum ,çocuklarımın hepsini çok seviyorum ama onun yeri başkaydı.
Artık o güzel bir anı belleğimde ,insan sevgiyi,sabrı ,başka bir canlı için fedakarlığı bazen hayvanlardan öğreniyor,galiba ben de  ondan çok şey öğrendim...
Sevgiler,zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler...

18 Aralık 2010 Cumartesi

KIZIMA SALDIRDILAR:(




Bu blogda çoğu zaman eğlenceli postlar yazdım,kızların ağzından ama bu kez durum farklı...Dün sabah her zamanki park yürüyüşümüz için giyindik,dışkı poşetimizi cebimize,kuzucuklara mama poşetini de diğer cebimize koyduk yola çıktık.Parkta oynadık ama hiç arkadaş yoktu ortalıkta. Çok uzatmadık, geri dönerken 7-8 aylık olduğunu tahmin ettiğim aşısız ( küpesiz )bir soke uzaktan bize havladı ,''küçücük bu bize zararı dokunmaz ''diye umursamadım.Meğer bacaksız diğer çete elemanlarını çağırıyormuş,ne olduğunu anlamadan 3 köpek Keşkülüm'e resmen daldılar ,nasıl bağırıyorum ve bir yandan da kızımı aralarından çekmeye çalışıyorum anlatamam.Parkın(park sitemizin içinde)temizlik elemanları yardıma koştular sokeleri dağıttılar.Kızım hiçbir şekilde karşılık veremedi topak oldu ve korkunç bir sesle ağladı,o kadar...Elim ayağım titreyerek eve geldim,yavrumu kontrol ettim bir tomar tüy koparmışlar başka bir şey yok,rahatladım.Yıkadım kuruttum taradım yavrumu ama sinirlerim o kadar bozuldu ki anlatamam.
Bu sabah diğer elime kocaman bir şemsiye alarak çıktım ,aynı şekilde havlayarak yaklaşmaya çalıştılar ama şemsiyeyi savurarak öyle bir HAYIR!dedim ki kendi sesimi tanıyamadım.Yanımda sağolsun bir arkadaşım da vardı .Bu  kızı biz köpeklerden koruyoruz anlayacağınız o bizi değil...
Şimdi site yönetimine şikayet etsem belediyeyi arayacaklar doğru barınağa-gönlüm el vermez-Korkudan dolaşmanın tadı kalmadı her an etrafı kolluyorum,bana Keşkül'e yazık.Ne yapacağımı bilmiyorum.Çok kötü bir gündü çoook.

16 Aralık 2010 Perşembe

ANANEM KAZAK ÖRMÜŞ


Havalar soğudu diye ananem bana kazak örmüş,sıcacık.Ellerin dert görmesin anane seni çook seviyorum.(Küdük'ü çok sevme kıskanıyorum)
Nilgün daha çok fotoğraf çekecekti ama makinesinin şarjını yazlıkta unutmuş. . Çok dalgın  bu aralar yine,abimi özledi herhalde :(((

15 Aralık 2010 Çarşamba

KIŞ KEYFİ






Kışın ne yapılr?Cevap veriyorum;miskin miskin yatılır.Kış odasında Nilgün örgü örer ben de yanında yatarım.Nilgün bu battaniyeyi ne güzel örmüşsün sıcacık,hem de Nilgün Nilgün kokuyor ,sarılayım şöyle...
Ohh keyif benim,ev benim!Ben çok tembelim ...

14 Aralık 2010 Salı

HALATIM OLMADAN ASLA




Havalar soğudu  ,evin içine tıkıldık kaldık,ben eskiden nelerle vakit geçirirdim acaba?Aaa aklıma eski dostum halatım geldi.Nilgün etrafa parçak pinçik ip saçıyorum diye bu oyuncağımdan hazzetmese de ben seviyorum.
Akşam sakladığım yerden buldum çıkardım sevgili dostumu ,aldım dişlerimin arasına koltuğa kuruldum şöyle çalımla...
Biraz oynadım sıkıldım.
Öfff!sabah olsun parkaya gidelim.

BİZ GİDERİZ PARKAYA LAY LAY LOM !

Her yeri koklamam lazım.
Orada bir kedi var Nilgün ,haydi mama verelim.
Nilgün ''otur''dedi,oturdum.



Nilgün'le biz parkta çok eğleniriz.Ben her yeri koklarım,çimenlere basarım ayaklarım çamur olur ama olsun ben parkayı çok severim.(Keşkül'ün dilinde  parkaya park demektir)Nilgün'ün sözünden hiç çıkmam''haydi dönüyoruz''deyince dönerim ,kedilere burun burun yaparım,yaramaz köpeklerle oynamam,çocuklara bayılırım.Bazı anneler  çocuklarını köpeklerden  kaçırır ,ben bunu hiç anlamam biz çocuklara bir şey yapmayız  ki :(