kuyruklu dost keşkül etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kuyruklu dost keşkül etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Aralık 2013 Salı

Bizim Ev'den...

Uzunca bir aradan sonra yeniden merhaba!
Bizim evde her sabah bir hareket bir bereket sormayın gitsin! Pc başına oturabilmek için bir çok işi ertelemem gerekiyor. "Bu gün kalsın yarın yaparım" bizim ev için geçerli olmadığından işler sıkışıveriyor. Neyse maksadım halimden şikayet etmek falan değil. Buraları ihmal edişimin gerçek nedenini açıklamak...


Kimyon çocuk eve yerleşti. "Artık yeter ! "diyen eşim bile dayanamadı ,zira bu oğlanın başına gelmeyen kalmadı. Önce biliyorsunuz bayram arifesi bizim kapının önünde araba çarptı ,klinikte geçirdiği 2 günün ardından evde kafes istirahati uyguladık toparlandı. Sonra hani o çok soğuklar oldu ya buncağız üşüttü. Hem de ne üşütmek ağız burun tıkalı gözlerde iltihap . Oysa bahçede çok sayıda kedi evimiz vardı ,demek bunu küçük diye dışladılar yuvaya almadılar ,neyse kaptım veterinere götürdüm arka arkaya 4 gün antibiotik ve vitamin iğneleri oldu. Veteriner" antibiotiğe evde ağızdan devam edin  " deyince aldık eve . Neyse ki atlattı ama yaz sonu doğan tüm bebeler gibi bünyesi zayıf olduğundan artık bahçeye bırakamazdık. 


Önceleri Keşkül buncağızı hiç istemedi ,her yaptığı suç oldu. Bana her dakika şikayet etti. Bilenler bilir Keşkül evdeki - bahçedeki kedilerin mızmız ablasıdır. Evdeki kedilerin mutfak tezgahına ,yemek masasına çıkmaları,halı koltuk tırmalamaları yasaktır ve bu işi Keşkül halleder. Ne diyordum ? Buncağıza evde yer bulamadık," yatağıma yattın hav hav! " "suyumu içtin hav hav! " annemin kucağına çıktın hav hav !" tam o işi hallettik bu kez de Tagaddi her karşılaşmalarında "  tısss kıh! " yapmaya başladı. Bakalım işin sonu nereye varacak ?


Kimyon oğlan ise "Dünya yansa el kadar hasırı yok ! " misali kimselere aldırmadan mamasını iştahla yiyor ,Keşkül'ün yatağına kuruluyor ,Tagaddi'ye de " amannn ne var canım,birlikte olur gideriz ! " bakışları atıp evde prensliğini ilan edip mutlu mes'ud olup gidiyor!

Haftanın ilk günü gönüllü olarak Güzelbahçe - Geçici Hayvan Bakımevi ziyaretine başladım. Sitedeki kedileri toplayıp götürüyorum orada aşılatıyor ,kısırlaşma operasyonlarını yaptırıyorum. Perşembe günü de getirip teslim ediyorlar. Böylece hem sitedeki kedi nüfusunu -hiç değilse - sabitliyor hem de sağlıklı bir ömür sürmelerini sağlamaya çalışıyorum. "Keşke "diyorum, "herkes şikayet edeceğine elini taşın altına koysa da bizlere yardımcı olsa! "...


Şimdilik bizden haberler bu kadar!
Herkese bol patili günler dileriz!

31 Temmuz 2012 Salı

KÖPEKLE TATİL Mİ? KUZUM NEREDE YAŞIYORSUNUZ SİZ?


Dün ev işlerimi halletmiş olmanın verdiği rahatlıkla ve bu sıcakta dışarıya çıkmaya cesaret edecek kadar cesur olamamamın verdiği rehavetle PC başına geçtim ve neredeyse sabahtanberi bayram tatilimizi geçirecek yer arıyorum.  Küçük ,temiz, samimi ve denize mümkün olduğunca yakın butik otel ya da aile işletmesi ...
  Gürültü,patırtı,izlemeyeceğimiz animasyonlar,yapamayacağımız etkinlikler için boşa para vermek istemiyorum. Yurt dışı turları için  ise gelecek Kurban Bayramını hedefledik,hem hava daha serin olur hem de tatil süresi daha uzun. 
  Buraya kadar yazdıklarımda olmayacak şey yok gibi değil mi? Ama bu kez durum farklı,kızların hepsini anneme bırakıp ,biz gülüp eğlenirken onun kızlarla yalnız kalmasına gönlüm hiç ama hiç razı değil. Biz tatile çıkacağımız zaman annem kızların rahatı bozulmasın diye kalkıp bize gelir,Keşkül'ü sabah -akşam dolaştıracak biri için veterinerden yardım alınır,komşular site güvenliği sıkı sıkı tembihlenir ve günde bilmem kaç kez hem annemin hem de kızların hatırı sorulur. 
  Bu kez Keşkül'ü yanımıza alalım ,kedileri tüm eşyalarıyla annemin evine bırakalım ,hem annemin düzeni bozulmasın hem bizim içimiz rahat etsin dedik. Dedik ama pet kabul eden ve bizim isteklerimize uygun otel bulamadık :( Önerilenler ise ya denize çok uzak pansiyonlardı ya da peti bahçedeki kulübeye kabul edip hiçbir sosyal tesise almıyorlardı. Hayvanlardan hoşlanmayanlar olabilir kabul ederim. Sırf heves uğruna köpek alıp ,köpek eğitmenin neredeyse çocuk eğitmek kadar ciddi bir iş olduğunu kavramayıp çevreyi rahatsız edenler nedeniyle tatilde yakınında köpek istemeyenler de olabilir bunu da anlarım ama bizi kim anlayacak? Ben köpeğim adına garanti veririm ,Keşkül'ü tanıyan tanır bilen bilir ki ,o sosyalleşmesi mükemmel bir köpektir. Dışardaki davranışları beni her zaman gururlandırmıştır. Asla gereksiz yere havlamaz,tuvaletini gösterilen yerin dışında bir yere yapmaz ve Keşkül bizim tarafımızdan hemen temizlenir,dışkısı da yerden alınarak çöpe atılır. Yatağı dışında bir yerde yatmaz,havlusu ve diğer özel eşyaları her zaman temiz ve yedeklidir. 
  Henüz köpekle yaşamayı becerememiş bir toplum olduğumuzdan bizi anlayacak kişiler olsa da ,bizi kabul edecek eli yüzü düzgün işletme yok yok !
Ne yapalım şöyle bir karavan mı alalım acaba?
Herkese gönlünce tatil dileklerimle!







2 Şubat 2012 Perşembe

İzmir'e kar yağdı















Bu sabah bizimkiler ''kar kar ! '' diye bağrışarak pencereleri açtılar. Buzz gibi soğuktu , üşüdüm. Bana bir avuç kar verdiler ,tadı fena değildi ama şimdiye kadar tattığım hiçbir şeye benzetemedim. Sonra hep birlikte giyindik parka gittik. Önce sokakta yaşayan kedilerin köpeklerin mamalarını verdik.  Anne babaya '' sen de gel ! '' dedi. Hep birlikte gittik. O kadar eğlendik ki anlatamam. Arkadaşlarımla oynadım oynadım. Her zaman oturduğum banka çıkayım dedim,ı ıhhh ! olmadı ,oturmadım. Anne ''haydi dönüyoruz '' dedi . İstemeye istemeye eve geldim. 
Kar eğlenceli bir şeymiş ,sevdim. Şimdi biraz dinleneyim ben. Yaladım sizi...

23 Ocak 2012 Pazartesi

Buradayım !

 Keşkül burada
 Bizim gelincik üşenmemiş Keşkül'ü yarışmaya dahil etmiş. Siz neredesiniz?

16 Kasım 2011 Çarşamba

Döndüm!


   Sevgili dostlarım biliyorum yazmaya çok ara verdim ama anlatınca bana hak vereceksiniz.
Nilgün bayramdan bir hafta kadar önce beni doktora götürdü o kadar sık gidiyorum ki hiç şüphelenmedim. Bu kez beni orada bırakıp döndü. Beni aldılar kollarıma iğneler yaptılar gerisini hatırlamıyorum ,uyandığımda kolumun altındaki koca şişlik yoktu ama kolum sargılıydı ,hemen ayağa kalkamadım :( Sonra babam geldi ;beni sevdi ,öptü ,kokladı ,ona kuyruk salladım ama beni orada bırakıp gitti. Arkasından ağlayacaktım ama çok uykum vardı... Ertesi sabah Nilgün geldi elinde koca paket krakerle;beni o da sevdi ,oynadı ,kokladı ,öptü ama o da gitti :( tam 12 insan günü beni orada bıraktılar ve bir daha da arayıp sormadılar tam onlardan ümidimi kesmiştim ki bir sabah çıkageldiler ,beni kucaklarına alıp evime getirdiler. Ben kolumun altındaki şişlik gittiği için rahatlamıştım  ama acaba beni artık sevmiyorlar mı  diye düşünmekten sevinemedim bile... Eve geldiğimdenberi yatağa hoop ' yapmıyorum ,beni yine çok sevsinler diye çok uslu oturuyorum . işte böyle....
   Keşkül anlattı ben yazdım harfine dokunmadan ama olayı bir de benden dinleyin istedim :)
Keşkül bayramdan önce çok başarılı bir operasyonla lipomundan kurtuldu. Şükürler olsun ki patoloji sonucu da temiz geldi. Daha önceki pansiyon deneyimlerimiz pek de iyi olmadığından operasyon sonrası onun klinikte kalmasına karar verdik. Böylece hem nöbetçi veteriner hekimlerin gözetiminde olacak hem de yaklaşık 20 yıldır tanıdığımız veterinerimiz onu kontrol edebilecekti. Annem seyahatlerimizde bize gelip kızlarla kalır ama Keşkül'ü dolaştıramadığı için hep yardım alırız bu da beni her seferinde endişelendirir. Bu kez gözüm arkada kalmadan huzurlu bir seyahat yaptım. Veterinerimizle hemen her gün telefonda konuştuk. Keşkül'ün duygu sömürüsü yaptığına bakmayın orada rahatı yerindeymiş ki kilo bile almış :)
Gelelim Keşkül'ün niçin tişört giydiğine ;bu benim bulduğun bir çözüm. Keşkül operasyon bölgesini yalayıp dikişlerini açmasın diye Elisabeth başlığı denilen huni biçiminde bir şapka takmışlardı ama onunla hiç rahat edemiyordu. Tişört giyince hem dikiş yeri kapanmış oldu hem de pek yakıştı kızıma...
İşte böyle; bizden haberler bunlar ... Söz bir daha bu kadar uzun ara vermeyeceğiz .
Hepimizden hepinize kucak dolusu sevgiler...

6 Ekim 2011 Perşembe

Top modelim Keşkül 'üm !





Bere olsun diye başladım ama yünüm yetmeyince saç bandı oldu.  Yanına bir de çiçek iliştirdim ve Top Model Keşkül'ün saçına -pardon başına - taktım ve başladım fotoğraflamaya. Her şey iyi gidiyordu ama manken çok yoğun olduğundan ve diğer işlerine de yetişmesi gerektiğinden (!) maceramız çabuk sona erdi .
Kuyruklu dostlarımızı ve onların dostlarını kocaman öptük !

18 Eylül 2011 Pazar

Güzelleme !










Posted by Picasa
  Hani anneler babalar çocuklarını uyurken seyretmeye doyamazlar ya... Ben de Keşkül'ü seyretmeye doyamıyorum. Kızlarımın hepsini çok seviyorum ama Keşkül'ün yeri bir başka. Kim bilir belki de cüsse olarak en irileri olmasına rağmen en naif olanı o olduğu içindir. Ona yüksek sesle kızsam  hemen küser gider yüzünü duvara döner,ben gidip sevip okşamadan da yanıma gelmez . Hele eşimin en küçük isteği onun için bir emirdir,ne yapar eder görevini tamamlar !Gözümüzün içine bakar adeta,'' siz isteyin yeter '' dercesine... Ahhh,! Bir de bu kadar obur olmasa ! Gevrek,börek ve balık...İşte bunlara hiç ''hayır ! ''demez :) Bunların herhangi birinden bir lokmacık koparabilmek için yapmayacağı yoktur :( Biliyorsunuz sağlığı da iyi değildir Keşkül'ün ,gözümde her daim korunmaya muhtaç küçük bir kız çocuğu gibidir.
   Şu yatışına bakar mısınız? Soluk alıp verirken oynayan burnunu öpüvermek geliyor içimden. Ya teki yarı açık teki kapalı gözlerine ne demeli?
   Koca kızım sen çok yaşa e mi? Seni çok seviyoruz biz !

3 Ağustos 2011 Çarşamba

24 Temmuz 2011 Pazar

Bi kedi gördüm sanki

Hişşt Nilgün ,sen de duydun mu? Bi kedi gördüm sanki !

Hiii !!! Damla'nın kedilerinden bu.



Önemli değilmiş Nilgüncüğüm ,canımı sıkmaya değmez :)

Bizim sitede bahçeli evlere aksesuar niyetine alınmış (!) hemen herkesin bir köpeği var. Bunlar binbir hevesle alınmış,çoğu bahçede bakılamayacak cins köpekler. Köpek bakımının çocuk bakımından farkı yoktur. Emek ister ,zaman ister,eğitim vermek ister. Bütçeye köpeğin cüssesi büyüdükçe ciddi yük getirir. Aşısı var,yavru istenmiyorsa kısırlaştırılması gerekir,yaşlılığında da sağlıklı kalabilmesi için iyi beslenmesi ve düzenli olarak egzersiz yaptırılması gerekir. 
Ama ne gezeeer... Köpek yaz tatilinde alınır,evin çocuğu bir-iki oynar gezdirir falan. Sonra köpek çok çabuk büyür,zamanında doğru düzgün eğitim verilmediği için evi-bahçeyi kirletir. Zavallı artık evde istenmez,bir karış zincire bağlanır bahçenin bir köşesine atılır. Hayvan sıkıntıdan gün boyu havlar havlar... Bahçeyi kazar talan eder  '' Heyyy ,ben buradayım,benimle ilgilenin ! '' der ama sesini duyuramaz. 
Uyarırsın ,çok bilmişler '' yemeği suyu önünde işte,bizim ona ayıracak zamanımız yok ! '' der; azıcık suçlananlar '' Ama bizimki Keşkül kadar iyi huylu değil ! '' der.(Keşkül yavruyken benim gördüğüm en hareketli köpekti,bilmezler )
Sokak köpeklerine çok acıyorum ama inanın _sözüm ona- ev köpeklerine daha çok acıyorum. Onlar hiç sokağı bilmiyorlar ,başlarının çaresine bakamazlar. İnsanlara güvendiler,küçükken az da olsa sevgi gördüler. Şimdi bir kenarda atılmış önlerinde yeşermiş bir kap su,akıllarına gelince verilen bir tas mamayla kaçınılmaz sonlarını bekliyorlar....
Hele kediler... Onları hiç sormayın. Kedi sevgisini cins kedi sevgisi olarak algılayan çok bilmişler,cins kedilerin hiç koltuk kanepe tırmalamadığını, tüy dökmediğini,ortalığı kirletmediğini düşünürler. Laf aramızda Tagaddi'nin eve verdiği zarar Küdük'ün yanında hiç kalır. Kedi büyür haydiii sokağa.  
Geçen yaz sırf Küdük' e heves edilerek alınan iki cins kedi --ki biri Ankara diğeri İran --şimdi sokakta . Bunlar sokakta yaşayamaz , Ankaralar albinodur güneşe çıkamazlar;İranlar çok tüylüdür dış parazitler onları mahveder. Bunlar ve birkaç yıl önce sokağa atılan bizim bahçenin müdavimi zavallı Van oğlan  dün evde geçirmeyi planladığımız pazar günümüzde bizi üzüntüye boğdular. 
Van oğlan'ı Keşkül sevmiyor çünkü çok hırçın ve birkaç kez Keşkül' e pata atarak canını yaktı.  Karşı siteden birileri''  o  bizim kedimiz biz bakıyoruz '' dedikleri için de müdahele edemiyorum. Diğerleri mi ? Bakacağız artık,gerekirse yuva ararız ama bulduğumuz yuvaları denetleyemiyoruz ki oradan da atabilirler. Burada hiç değilse gözümün önündeler. Komşumun kızı Damla'yla onlara da bakarız artık.
Pek iç açıcı olmayan hafta başı postu oldu bu değil mi? Sadece içimi döktüm,beni okuyan sizler zaten hayvansever sorumluluk sahibi insanlarsınız ,yoksa kimsenin gönül gözünü açmak değil niyetim. Biraz dertleştim  sizlerle o kadar.
Herkese iyi bir hafta dileklerimle...

3 Temmuz 2011 Pazar

Keyif !



 Sevmek ve sevildiğini bilmek... İster insan olsun,ister hayvan her canlı için olmazsa olmaz...Ve mutlu olmak için bazen tek başına yetip artar bile...
Seni seviyoruz koca kız. Ortalığı döküp saçmanı,gezinirken kuyruğunla devirdiklerini toplamayı, tüylerini sağdan soldan ,üstümüzden başımızdan temizlemeyi ... Hasta olunca çocukmuşsun gibi başında beklemeyi,beni göremeyince ağlamanı,''haydi parka''sözünü ikiletmeden kapıya dikilmeni,tabağındaki yemeği saniyede silip süpürmeni,kedilerin tabağından aşırmanı,şıllop şullop ! su içerken etrafı ıslatmanı,yattığın yerde dört dönüp örtü minder ne varsa dertop etmeni... Kısacası her şeyini çok seviyoruz be kızım !